SERAY ŞAHİNLER- Farklı disiplinlerden beslenen işleriyle tanıdığımız Hayal İncedoğan’ın Almanya’daki birinci kapsamlı şahsî standı “Yalnızlık Çağı Vol.I”, Anna Laudel Düsseldorf’ta açıldı. Tuval fotoğraflarından sesli görüntülere, neon yerleştirmelerden cam ve ayna işlere kadar uzanan seçki, çağın tanıklığına odaklanarak içinden geçtiğimiz ‘dönüşümleri’ yansıtıyor. Bunu Barok müzik, ideoloji, edebiyat, estetik ve sanat tarihinden referanslarla yapıyor. Hepimiz bir ‘Yalnızlık Çağı’ndayız tahminen de… Yapmamız gereken Evvel kendimizi sonra dünyayı ‘dinlemek’…
*“Yalnızlık Çağı Vol.I” nasıl bir kelamla yola çıktı?
Önce, kelamın büyüsüne inanan biri olarak sözlerle başlıyorum çalışmaya. Yazıyla aram daima Fazla uygundu hatta kendimi Anlatım etmekle ilgili bana kapılar aralayan birinci mecra yazıydı. Stant ismiyle Bir arada bu projedeki en Değerli kelamlı referans ise Theodoros Angelopoulos’un “Sonsuzluk ve Bir Gün” isimli sinemasındaki bir monolog. İkinci referans ise afiş görseli olarak kullandığımız “Recordis” isimli tuval fotoğrafında yer Meydan 19.YY’a ilişkin antika bir vazo. Ve bununla Birlikte insan, cam ve yeryüzü ortasında Fazla değişik bir paydaşlık olduğunu keşfettim. Biri kelamlı Öteki ise görsel bir referans. Daha sonra da birkaç klasik müzik bestesi geliyor. çok sesli ve multidisipliner düşünmekle ilgili Doğal bu süreç… Kesimleri birleştirmek kaldı sonra geriye ve kesimlerden bir Tüm oluştu. Ürettikçe çoğalan bir Tüm ve bu nedenle zamansal bir işaretle ‘Volume I’ olarak isimlendirdim. İkinci stant sanırım Fazla daha Çok kesimli olacak.
![](https://i2.milimaj.com/i/milliyet/75/770x0/63d6d20586b24460b44f6ef2.jpg)
“Yalnızlık Çağı Vol.I” 10 Mart’a kadar ziyarete Aleni olacak.
*Dünyanın içinden geçtiği siyasal, ekonomik, sosyolojik sıkıntıların beşerdeki yansımalarını irdeliyorsunuz. Yapıtlarınıza nasıl yansıdı bu dönüşümler?
Çok Temel bir insanlık hissiyatından ve merkezinde insanı bahis Meydan bir durumdan bahsederken elbette insanın içinde bulunduğu coğrafyadan hasebiyle siyasetten, iktisattan, sosyolojiden bahsetmeden edemezsiniz. Biz etrafımızdaki her şeyden bir kesim taşıyoruz içimizde, istesek de istemesek de bir bütünün kesimiyiz. lakin vakitle ve pek de organik olmayan yollarla ayrışıyoruz, bağlarımızı koparıyoruz birbirimizden. Bu süreç, toplumsal bir varlık olarak Tanım edilen insan için nihayet derece yaralayıcı ve sarsıcı. Ve tam da buradan kaynaklanan bir yara ve acıyla baş etmeye çalışırken yola çıktım bu projeyi üretmeye. Bugüne kadar biriktirdiğim, notlar aldığım, paylaşmak ve dahası haykırmak istediğim Fazla Çok his ve fikir yer alıyor bu stantta.
![](https://i2.milimaj.com/i/milliyet/75/770x0/63d6d23a86b24460b44f6ef4.jpg)
*İşlerinizde edebiyat, müzik ve sinema referansları da var. Bu kavramlar nasıl yansıyor sanatınıza?
Ben kendimi multidisipliner bir sanatçı olarak Tanım ediyorum ve sözün tam manasıyla da bu metotla çalışıyorum. Okuduğum, gördüğüm, duyduğum pek Fazla şey yalnızca ona mesai ayırdığım muhakkak bir Vakit dilimine ilişkin kalmıyor, zihnimde ve kalbimde yer ediyor. Hasebiyle bir şey söylemeye kalktığım Vakit (Bunu bir kitabın başında yer Meydan bir referans Tümce üzere düşünebilirsiniz) projeyi daha Evvel o duyguya eşlik etmiş olabileceğine inandığım bir Öbür sanatçı yahut yapıtla yola çıkarak oluşturmak bana bir Cin hürmet duruşu yahut bir çeşit duygudaşlık üzere geliyor. Öylesine yalnız hissettiğimiz şu yeryüzünde, vakitten ve yerden azade, bu hâlin derin bir bağ ile şekillendiğini düşünüyorum ve değerli buluyorum.
*Serginin tanıtım bülteninde “Bulunduğumuz yüzyıla ilişkin farklı bir cins tasviri” önerdiğinizi görüyoruz. Yaşadığımız meselelerin birçoğu aslında dünyadaki herkesin de ortak sıkıntısı. Hepimiz bir “Yalnızlık Çağı” yaşıyoruz galiba, ne dersiniz?
Yalnızlığı ömrün Öbür noktalarından, farklı formlarda ele alabilir, Tanım edebilirsiniz; mental, duygusal ya da fizikî açıdan. Her ne biçimde olursa olsun her biri başlı başına yaralayıcıdır. Ben kendimden yola çıkarak hissettiğim bir his hâlinin tezahürünün aslında bir noktada etrafımda pek Fazla insan tarafından Bir arada ve misal halde yaşandığını gördüm. Kalabalıkların içinde yalnız olduğunuzu, anlaşılmadığınızı, görülmediğinizi, duyulmadığınızı ayrım ettiğiniz o ıssız anlar… Dünyadaki herkes size karşı ve sizin karşınızdadır güya ve siz o kalabalıklara karşı teksinizdir. Bu hâlin incitici olduğu kadar, karşısında duracak cüreti gösterebildiğinizde bir o kadar Güçlü olduğunu düşünüyorum.
Dolayısıyla hayatın rastgele bir yerinde, hele yakın geçmişte deneyimlediğimiz pandemiyle, herkes tarafından Deneme edildiğini sanıyorum. Her birimizin kendi başına yaşadığı bu hissin ‘tek başınalığı’ bir yana, Yüzyıl başından bu yana geçirdiğimiz olaylarla ve tıpkı vakitte ‘ortak bir insanlık hissiyatı’ olduğunu düşünüyorum. Savaşlar, göçler, ekonomik ve ekolojik krizler, etik ve moral pahaların çöküşüyle Bir arada yaşadığımız bütün bu aksiliklerin bedeli ve bir nevi kolektif bir tezahürüydü sanırım yalnızlık… Bu nedenle sergiyi dünyanın bir Öbür yerinde göstersek de sanıyorum bir noktada neden bahsettiğim anlaşılacaktır.
Yorum Yok